حدود 272 هزار نفر از نیروهای
غیر رسمی آموزش و پرورش معلم نیستند
تنها 247 هزار و 616 نفر از متقاضیان استخدام در وزارت آموزش و پرورش در مشاغل آموزشی این وزارتخانه مشغول به کار هستند و مابقی این افراد که 53 درصد متقاضیان استخدام در این وزارتخانه را تشکیل می دهند، در امور اداری کار می کنند.
به گزارش خبرنگار مهر، وزیر آموزش و پرورش در پیوست نامه 28/8/87 خود به رئیس جمهور طی یک گزارش تحقیقی مفصل به تحلیل وضعیت نیروی انسانی شاغل غیررسمی در وزارت آموزش و پرورش پرداخته و شرایط استخدام معلمان حق التدریسی را بررسی کرده است.
در این گزارش تحلیلی آمده است " برای حل مشکل وضعیت استخدامی نیروهای حق التدریسی آزاد آموزش و پرورش در سالهای گذشته، مجلس شورای اسلامی در سال 1383 با تصویب طرحی یک فوریتی، آموزش و پرورش را ملزم به استخدام 40 هزار نفر از آنان نمود که این مصوبه به اجرا درآمد و نه تنها موجب حل مشکلات مربوط به نیروی انسانی این وزارتخانه نشد بلکه موجب تشدید این مشکلات هم شد. به گونه ای که در حال حاضر نتایج بررسیها نشان می دهد که از میان 520 هزار و 567 نیروی انسانی غیررسمی شاغل در آموزش و پرورش تنها 247 هزار و 616 نفر (47 درصد) در مشاغل آموزشی شاغل هستند و مابقی در شغلهای غیر اداری فعالیت می کنند."
در بخش دیگری از این گزارش تحلیلی آمده است که، 53 هزار نفر از نیروهای غیر رسمی شاغل در آموزش و پرورش را معلمان حق التدریسی آزاد شاغل در مدارس دولتی و 56 هزار و 687 نفر را آموزشیاران نهضت سوادآموزی تشکیل می دهند و باقی نیروهای غیر رسمی کارکنانی هستند که در آموزشکده ها، مدارس بزرگسال، مراکز آموزش از راه دور، پیش دبستانی ها و... فعالیت می کنند.
بنا بر مصوبه مجلس شورای اسلامی در 25 شهریور ماه سال جاری، آموزش و پرورش موظف است تمام معلمان حق التدریسی آزاد و آموزشیاران نهضت سواد آموزی را که تعداد آنها به بیش از 110 هزار نفر می رسد استخدام رسمی کند.
این در حالی است که در سال 1386 طرح استخدام 41 هزار نفر
از نیروهای غیررسمی شاغل در آموزش پرورش با بیش از
3 سال سابقه کار و 12 ساعت تدریس در هفته، به شرط پذیرفته شدن در آزمون تخصصی استخدامی در مجلس شورای اسلامی به تصویب نهایی نرسید.
در ادامه گزارش تحلیلی وزیر آموزش و پرورش به رئیس جمهور، علت اصلی بکارگیری نیروهای غیر رسمی تحت عناوینی چون حق التدریس آزاد، کمبود نیروی متخصص در برخی از رشته های فنی و حرفه ای و کارودانش و خروج آنان به دلایل مختلف از این وزارتخانه و پراکندگی مدارس روستاهای کشور عنوان شده و آمده است " با وجود چنین ضرورت هایی همواره نیروهای حق التدریسی به عنوان نیروهای کمکی آموزش و پرورش خلاء های موجود را پر کرده اند و در صورت استخدام این نیروها باید دوباره نیروهای حق التدریسی جدیدی را در این وزارتخانه دعوت به همکاری کرد. در بخش دیگری از این گزارش، علی احمدی، ممنوعیت قانونی به کارگیری برخی از نیروهای خدماتی و پشتیبانی به صورت استخدام رسمی در آموزش و پرورش را عامل اصلی بکارگیری نیروهای
غیر رسمی در بزرگترین وزارتخانه کشور عنوان کرده و آورده است: " طی سالهای اخیر و به دلیل کمبود این قبیل نیروها و ضرورت به کارگیری نیروهای پشتیبانی و اداری، راه برای به کارگیری نیروهای شرکتی، قراردادی، حق الزحمه ای، هئیت امنایی و سرانه ای انجمن اولیا و مربیان هموار شده است."
در این گزارش آمار کارکنان آموزشی با وضعیت استخدام غیررسمی نیز طی جدولی به رئیس جمهور ارائه شده است که خبرگزاری مهر آن را برای اولین بار منتشر می کند:
بر اساس این جدول 13 هزار و 500 نفر از فارغ التحصیلان دانشگاهی و مراکز تربیت معلم باید در سالهای آینده به استخدام آموزش و پرورش درآیند و این آمار علاوه بر فارغ التحصیلان مراکز تربیت معلم است که از بدو دوران دانشجویی به استخدام آموزش و پرورش درآمده اند و هر ساله جایگزین نیروهای بازنشسته در نقاط مختلف کشور می شوند.
بنا بر ارقام مندرج در این جدول، 33 هزارو 818 نفر از نیروهای حق التدریس آزاد با مدرک کارشناسی و بالاتر و 19 هزار و 207 نفر با مدرک کارشناسی هم اکنون در آموزش و پرورش مشغول به فعالیت هستند.
علاوه براین 4 هزار و 600 نفر از نیروهای حق التدریس آزاد درآموزشکده های فنی و حرفه ای، 13 هزار و 519 نفر در مدارس بزرگسالان و آموزش از راه دور، 20 هزار نیروی خرید خدمات آموزشی هنرستانها، مدارس کار و دانش، نیروهای سرانه ای انجمنی مدارس شاهد، نمونه دولتی، هئیت امنایی، دارالقرآن ها و یک هزار نیروی آموزشی مدارس بازمانده از تحصیل، 21 هزار و 645 مربی غیررسمی مهدکودک و پیش دبستانی های مستقل و 63 هزار و 645 نیروی حق التدریس آزاد مدارس غیرانتفاعی مشغول به کار هستند که سایر نیروهای آموزشی غیررسمی را تشکیل می دهند.
از آموزشیاران نهضت سوادآموزی نیز 53 هزار و 187 آموزشیار قراردادی و حق التدریسی و 3 هزار و 500 مدیر نهضت سوادآموزی با مدرک کاردانی و حداقل 4 سال سابقه کار هستند که جمعا با نیروهای قبلی 247 هزار و 616 نفر از جمعیت کارکنان آموزشی با وضعیت استخدامی غیررسمی را تشکیل می دهند.
بر اساس این جدول 52 هزار و 614 نفر از نیروهای
غیر رسمی شاغل در آموزش و پرورش تحت عنوان کارکنان قراردادی شاغل در مدارس و اداره های استانها و حوزه های ستادی، 25 هزار و 113 نفرتحت عنوان کارمند شرکتی شاغل در مدارس و اداره های استانها و حوزه ستادی، 3هزار نفر تحت عنوان کارکنان شرکتی شاغل در آموزشکده ها و مراکز تربیت معلم، یک هزار و 620 نفر تحت عنوان کارمند قرار دادی شاغل در آموزشکده ها و مراکز تربیت معلم و 121 هزار و 643 نفر تحت عنوان نیروی سرانه ای مدارس، هئیت امنایی، انجمنی و جهادی مدارس در این وزارتخانه طی سالهای مختلف مشغول بکار شده اند.
همچنین 40 هزار و 436 نفر تحت عنوان نیروی اداری مدارس غیرانتفاعی، 22 هزار و 881 نفر تحت عنوان کارمند درمانگاه ها، تعاونیها، خانه های معلم و صندوق ذخیره در آموزش و پرورش مشغول بکار هستند و 5 هزار و 243 نفر دیگر نیز از نیروهای قراردادی و شرکتی شاغل در سازمانهای و شرکت های وابسته به وزارتخانه آموزش و پرورش همچون دانشگاه شهید رجایی، پژوهشگاه تعلیم و تربیت، سازمان ملی استعدادهای درخشان و...با این وزارتخانه همکاری می کنند که جمعا
272 هزار و 951 نفر را شامل می شود.
داروی ایرانی ایدز هنوز به سازمان بهداشت جهانی ارائه نشده است
رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران اعلام کرد: خبر رد داروی ایرانی ایدز از سوی سازمان بهداشت جهانی صحت ندارد و داروی آیمود هنوز برای تأئید به سازمان بهداشت جهانی معرفی نشده است.
مینو محرز به تشریح آخرین وضعیت آزمایش داروی درمان ایدز پرداخت و گفت: بعد از آزمایش مرحله چهارم داروی درمان اچ آی وی و تائید آن از سوی وزارت بهداشت، "آیمود" وارد بازار دارویی کشور می شود و مرحله چهارم آزمایش این دارو بر روی 600 نفر از بیماران تا پایان امسال انجام شده و نتیجه آن مشخص خواهد شد.
آیمود مخفف عبارت انگلیسی Immuno-Modulator Drug
و به معنای داروی تعدیل کننده ایمنی است. این دارو که گیاهی است در سال ۱۳۸۴ توسط پژوهشگران ایرانی ساخته و ثبت
جهانی شد.
پرونده این دارو از سال 82 در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد بررسی قرار گرفت و در بهمن ماه 85 رونمایی شد.
به گفته سازندگان آیمود، مهمترین مزایای این دارو نسبت به نمونههای مشابه، پایه گیاهی آن و در نتیجه عوارض کمتر این دارو برای بیماران و نیز اثر طولانی آن است به طوری که تا یکسال پس از قطع دارو نیز اثر آن باقی خواهد ماند.
رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران با تاکید بر اینکه داروی آیمود برای درمان بیماری قبل از ورود به مرحله ایدز است، افزود: برای درمان عفونتها نیاز به دو نوع داروی ضد ویروسی و تقویت کننده ساختار ایمنی بدن است که داروی آیمود از نوع دوم می باشد.
محرز گفت: در حال حاضر اثر این دارو در چندین مرکز کشور بر روی 600 بیمار در حال بررسی است و خوشبختانه نه تنها عارضه ای نداشته که اثر هم داشته است. پیش از این برخی کارشناسان درباره موثر بودن این دارو و کاملا گیاهی بودن آن ابراز تردید کرده اند.
به گفته محمد فرهادی (وزیر بهداشت دولت خاتمی) ساخت این دارو با پیشنهاد یک محقق روس صورت گرفته است.
با این همه رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران در مورد خبر رد این دارو از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO) ضمن تکذیب این موضوع اظهارداشت: دارو تا زمانی که در داخل کشور به تایید وزارت بهداشت نرسد امکان ارائه به سازمان بهداشت جهانی را ندارد. مینو محرز در عین حال به تایید این دارو در اتریش اشاره کرد و افزود: بعد از انجام مرحله چهارم دارو می بایست در کمیته ای تصویب شود تا وارد بازار دارویی کشور گردد.
رئیس انجمن علمی بیماریهای عفونی با عنوان این مطلب که نمایندگان سازمان بهداشت جهانی مشتاق دیدن این دارو بوده اند گفت: اخبار مربوط به رد این دارو از سوی WHO را به شدت تکذیب می کنم چون تا کنون برای آنها ارسال نشده است.
بنا بر آخرین آمارهای رسمی ارائه شده از سوی وزارت بهداشت و درمان، در حدود 18500 ایرانی آلوده به ایدز شناسایی شده اند. با این همه تخمین زده می شود که آمار واقعی مبتلایان به ایدز در ایران بیش از 80 هزار نفر باشد.
مشكل راهاندازي خانههاي بينراهي بيماران رواني
رييس ستاد ساماندهي بيماران رواني مزمن سازمان بهزيستي كشور، با اعلام ايجاد خانههاي بين راهي بيماران رواني مزمن در سال آينده، مشكل پيش روي ايجاد اين خانهها را اين بار مربوط به بحث پول و اعتبار ندانست و گفت: «فرهنگ» اجازه نميدهد تا مردم در كنار خود بيمار رواني مزمن را پذيرا باشند.
حسين نحوينژاد، ضمن اعلام آمادگي استانهايي همچون خراسان رضوي، اصفهان و گيلان براي ايجاد خانههاي بين راهي توسط خيران، افزود: بر اساس برنامهريزي صورت گرفته، بيماران ترخيص شده از بيمارستانها كمتر از شش ماه و به صورت موقت در اين خانهها اقامت مييابند.
وي با بيان اينكه مراحل اجرايي شدن طرح تا يافتن محل مناسب براي ايجاد خانه، اختصاص امكانات مالي و كادر تخصصي به بخش غيردولتي زمان ميبرد، در مورد خدمات قابل ارائه به بيماران در خانههاي بين راهي، تصريح كرد: اين خانهها علاوه بر اين كه بايد به عنوان سرپناه براي بيماران در نظر گرفته شود، به نظافت و همچنين درمان اين بيماران رسيدگي می کند.
رييس ستاد ساماندهي بيماران رواني مزمن سازمان بهزيستي كشور، با تاكيد بر ادامه درمان بيماران در خانههاي بينراهي، گفت: در عين حال كه گروه روانپزشك و روانشناس كار درماني خود را ادامه ميدهند، آمادگي پذيرش بيمار در خانواده وي نيز مهيا ميشود.
نحوينژاد با اذعان بر ايجاد اشتغال و كاريابي اين دسته از بيماران، آن را از ديگر موضوعاتي دانست كه بايد عملي شود.
وي در مورد چگونگي ارائه مجوز به بخش خصوصي جهت داير كردن خانههاي بين راهي، خاطر نشان كرد: براساس آييننامه سازمان بهزيستي، فارغالتحصيلان رشتههاي روانپزشكي و پزشكي عمومي دوره ديده، كارشناسان ارشد روانشناسي، كاردرماني، روانپرستاري و مددكاران اجتماعي ميتوانند براي دريافت مجوز درخواست دهند. به گفته رييس ستاد ساماندهي بيماران رواني مزمن سازمان بهزيستي كشور، در برخي استانهاي محرومي كه ممكن است، افراد متخصص با مدارك كارشناسي ارشد ياد شده وجود نداشته باشند، طبق شرايط و ضوابط استان براي آنها تصميمگيري ميشود. نحوي نژاد در مورد ارائه يارانه به بخش خصوصي نيز گفت: يارانهها براساس تعداد بيماران و تعداد روزهايي كه در اين خانهها اقامت دارند تعيين ميشود كه رقم پيشنهادي يارانه توسط هيات دولت مشخص و ارائه ميشود.
وي با اشاره به اينكه در هر خانه بين راهي بسته به مساحت و فضاي موجود حداكثر بين پنج تا 15 بيمار ميتوانند اقامت داشته باشند، افزود: ترجيح ميدهيم اين خانهها در داخل و يا محدوده شهر ايجاد شود تا ارتباط بيماران با جامعه قطع نشود، مگر آنكه شرايط خاصي تحميل شود.
رييس ستاد بيماران رواني مزمن سازمان بهزيستي كشور در پايان، به فعال كردن بخش خيريهاي براي راهاندازي خانههاي بين راهي بيماران رواني مزمن اشاره كرد.
بهداشت روانی و سلامت اجتماعی
هراس اجتماعی در نوجوانان
آیا می دانید که شایع ترین هراس در بین مردم، صحبت کردن در مقابل جمع است؟ بسیاری از افراد اگر مجبور باشند که در جلوی دیگران صحبت یا سخنرانی کنند دچار دل آشوبه، تپش قلب و عرق کردن کف دستها می شوند. اما در بیشتر موارد، اگر مجبور به انجام این کار باشند، بالاخره به نوعی از پس آن برخواهند آمد. کمی اضطراب، پیش از یک سخنرانی مهم و یا رفتن روی صحنه به انسان کمک می کند که اجرای بهتری داشته باشد. اما گاهی اوقات بعضی ها نمی توانند از پس اضطراب شدیدی که به هنگام مواجهه با برخی موقعیت های اجتماعی به سراغشان می آید برآیند. برای آنها، پاسخ دادن به یک سؤال در کلاس درس، ارائه مطلبی در جلوی دیگران و یا حتی صحبت کردن در سر میز غذا، باعث آنچنان اضطرابی می گردد که تحملش ناممکن می نماید. این شرایط اضطرابی را هراس اجتماعی (یا هراس از اجتماع) می نامند.
هراس اجتماعی چیست؟ هراس اجتماعی (که گاهی اضطراب اجتماعی نیز خوانده می شود) به ترس شدید از قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی اطلاق می شود. این ترس آنقدر شدید است که برخی افرادی که دچار هراس اجتماعی هستند را در صورت امکان از قرار گرفتن در این موقعیت ها باز می دارد و همانند سایر هراس ها، این ترس متناسب با خطر واقعی که وجود دارد نیست. با وجودی که بسیاری از افراد از اینکه در برخی موقعیت های اجتماعی خاص دستپاچه و شرمنده شوند می ترسند، اما کنار آمدن با این وضعیت برای بعضی ها بسیار مشکل است. افرادی که دچار هراس اجتماعی هستند معمولاً خطر شرمندگی و دستپاچه شدن را بیش از اندازه و در همان حال توانایی خود برای رویارویی با آن موقعیت را کمتر از حد برآورد می کنند. بسیاری از افراد در خلال دوران نوجوانی، احساس کمرویی و خجالتی بودن می کنند. تمام تغییرات فیزیکی و هیجانی که در این دوره در زندگی ما اتفاق می افتد، می تواند بر روی اعتماد به نفس ما در آینده تأثیرگذار باشد و نوجوانانی که احساس اطمینان کافی برای پرداخت به این مشکل را نداشته باشند، در آینده نیز نسبت به چیزهایی که در این دوران برایشان مشکل آفرین بوده حساس تر خواهند بود. بسیاری از نوجوانان، به ویژه آنها که به طور طبیعی کمی خجالتی تر از هم سن و سالهای خود هستند از اینکه در مرکز توجه قرار گیرند احساس ناراحتی می کنند. غالباً برای آنها، درخواست قرار ملاقات، صحبت کردن در مقابل جمع و یا حتی نشستن بر سر میز غذا همراه با عده ای که آنها را خوب نمی شناسند، کاری اضطراب آفرین است. اما اکثر آنها بالاخره با چند بار اشتباه کردن، راهی برای کنار آمدن با این مشکل پیدا می کنند.
هراس اجتماعی چیزی به مراتب فراتر از خجالتی بودن طبیعی و یا احساس ناخوشایندی که اغلب مردم گاه و بیگاه دارند می باشد. هراس اجتماعی، کمرویی و خجالتی بودن مفرط است که با اضطراب همراه می گردد و باعث می شود که فرد کاری را که دوست دارد انجام ندهد و یا از حضور در موقعیت هایی که ممکن است مجبور به صحبت کردن با دیگران گردد اجتناب کند. هنگامی که فردی آنقدر خجالتی باشدکه با بعضی افراد خاص یا در برخی موقعیت های اجتماعی خاص صحبت نکند، به نوع خاصی از هراس اجتماعی دچار می باشد که به سکوت گزینشی معروف است. این عبارت همانطور که از نامش برمی آید یعنی صحبت نکردن (ساکت ماندن) در برخی موقعیت ها و نه در همه جا (گزینشی). این افراد با کسانی که با آنها احساس راحتی کنند (مثل افراد خانواده یا دوستان) و یا در بعضی مکان ها (مثل خانه) مشکلی در صحبت کردن با دیگران ندارند و با آنها به طور عادی مکالمه می کنند، اما در بعضی موقعیت ها چنان احساس ناراحتی می کنند که ممکن است اصلاً قادر به صحبت کردن نباشند.
عوامل پدید آورنده هراس اجتماعی
برخی نوجوانان مشکلات اضطرابی بیشتری نسبت به بقیه دارند. همچنین آنهایی که پدر و مادر و بستگان نزدیکشان مشکلات اضطرابی داشته باشند، احتمال بیشتری دارد که بعدها دچار چنین مشکلاتی گردند. این امر ممکن است به دلیل ویژگی های بیولوژیک [زیست مهاری] مشترک در بین افراد خانواده باشد. برخی ویژگیها می تواند بر عملکرد مواد شیمیایی مغز (انتقال دهنده های عصبی یا برخی هورمون های اضطراب زا) که تنظیم کننده وضعیت خلق و خو مثل اضطراب، کمرویی و عصبی بودن هستند، مؤثر باشد. برخی افراد با شخصیتی محتاط به دنیا می آیند و به طور طبیعی نسبت به موقعیت ها و وضعیت های جدید حساس هستند و از قرار گرفتن در چنین موقعیت هایی خجالت می کشند. این امر ممکن است در پیدایش هراس اجتماعی نقش داشته باشد. برخی دیگر ممکن است با توجه به تجربیاتی که در زندگی کسب می کنند، شیوه ای که دیگران نسبت به آنها واکنش نشان می دهند و یا رفتارهایی که در پدر و مادرشان یا دیگران می بینند،در طول زندگی شخصیت محتاطی پیدا کنند. اعتماد به نفس کم و فقدان مهارت های انطباقی برای مدیریت اضطرابهای طبیعی نیز می توانند در پیدایش هراس اجتماعی نقش داشته باشد. همچنین آدم های نگران، کمال گرا یا کسانی که به سختی از مشکلات کوچک می گذرند، احتمال بیشتری دارد که دچار هراس اجتماعی گردند.
کنار آمدن با هراس اجتماعی
روان درمانگران می توانند به کسانی که دارای هراس اجتماعی هستند کمک کنند تا مهارت های انطباقی برای مدیریت اضطرابشان را به دست آورند. این امر شامل درک و تنظیم افکار و باورهایی که باعث اضطراب می شوند، یادگیری و تمرین مهارت های اجتماعی برای افزایش اعتماد به نفس و جسارت و سپس به کار بردن تدریجی و آهسته این مهارت ها در وضعیت ها و موقعیت های واقعی است. یادگیری روش های آرامش مانند تنفس و تمرین های شل کردن عضلات می توانند یکی از عناصر درمان باشند. تمرینات نمایشی نیز می تواند مفید باشد. در این تمرینات، روان درمانگر و نوجوان، وضعیت های خاصی را در نظر می گیرند و در آن به ایفای نقش می پردازند. این کار می تواند انجام این رفتارها را به هنگام مواجه شدن با شرایط واقعی، برای نوجوان آسانتر و خودکارتر سازد. گاهی اوقات صحبت هایی که فرد با خودش می کند باعث به وجود آمدن اضطراب در او می گردد. بنابراین یکی از روشهای درمان می تواند اصلاح این گونه صحبت ها و یادگیری انجام صحبت های مثبت تر با خود باشد که به تقویت اعتماد به نفس و مهارت های انطباقی بینجامد. نوجوان می تواند با راهنمایی روان درمانگر، افکار فعلی خود درباره موقعیت های خاص را اصلاح کند و از نگرانی های خود بکاهد.
غلبه بر افکار نگران کننده
افکار نگران کننده دارای کیفیت خاصی هستند. آنها معمولاً به شکل سؤالی با این مضمون که «چه می شود اگر....» شروع می شوند و بیشتر منفی هستند تا مثبت. مثال هایی از این گونه افکار چنین است: «چه می شود اگر هیچ آشنایی بر سر میز نباشد که کنارش بنشینم؟» و «چه می شود اگر در امتحان رد شوم؟» افکار نگران کننده معمولاً بدتر و بدتر می شوند تا جایی که فرد نه تنها فقط انتظار چیزهای بد را دارد بلکه در انتظار بدترین چیز ممکن است. هنگامی که فردی با هراس اجتماعی به این فکر می کند که معلم او را برای درس دادن احضار کند، به احتمال زیاد این سؤالات از ذهنش می گذرد: «چه می شود اگر جواب اشتباه بدهم؟» یا «چه می شود اگر بچه ها به جوابم بخندند؟» و یا افکاری مانند: «من نمی توانم جواب بدهم. خیلی سخت است. من قاطی خواهم کرد و جواب اشتباه خواهم داد». معمولاً صحبت کردن با خود، باعث بدتر شدن اضطراب می گردد و سرمشقهای اجتنابی فرد را تقویت می کند. اصلی ترین پیامی که افراد در خلال این صحبت کردن های با خود به خود نشان می دهند این است که «خیلی ترسناک است» و «من نمی توانم از عهده اش برآیم».
روان درمانگران می توانند به افراد کمک کنند تا این افکار را شناسایی نموده و مورد بررسی قرار دهند. برای مثال دانش آموزی که نگران احضار شدن توسط معلم در کلاس است باید بررسی کند که چقدر احتمال دارد که او جواب غلط بدهد. اگر او معتقد گردد که معمولاً جواب درست را می داند در این صورت احتمال اینکه جواب غلط بدهد بسیار کم می شود. سپس روان درمانگر می تواند بر روی مهارت های انطباقی در مواردی که دانش آموز اشتباه می کند و چگونگی جایگزین ساختن افکارهای نگران کننده با افکار آرامش بخش کار کند. برای مثال فرد می تواند تصور کند هنگامی که دوستش به یافتن اعتماد به نفس مجدد نیاز دارد به او چه می گوید و یاد بگیرد که خودش نیز همان گونه فکر کند. دارو درمانی نیز برای درمان هراس اجتماعی در برخی نوجوانان می تواند مفید باشد. هر چند دارو درمانی مسئله را به طور کامل حل نمی کند، اما می تواند باعث کاهش اضطراب گردد و به نوجوان فرصت دهد تا به تمرین برخی از روش های مثبتی که در بالا ذکر شد بپردازد.
تهیه کننده: سازمان فرهنگی و اجتماعی شهرداری شیراز- مدیریت اجتماعی
جان مصرفكنندگان ترياك قاچاق در خطر است
مديركل درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر، نسبت به ناخالصي شديد ترياك قاچاق در كشور به مصرفكنندگان اين ماده مخدر هشدار داد. سعيد صفاتيان در گفتگو با ايسنا، ميزان اين ناخالصي را به طور متوسط 20 درصد ذكر و تاكيد كرد: وجود ناخالصي بالا در ترياكهاي قاچاق جان مصرفكنندگان اين ماده مخدر را در معرض خطر بسيار بالايي قرار ميدهد. وي در عين حال، تقويت بازار كاهش آسيب مواد مخدر در كشور از طرقي همچون توزيع شربت جايگزين ترياك را نيز در كاهش آسيبهاي اين مواد موثر دانست. پيش از اين، اسماعيل احمديمقدم ـ دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر ـ نيز اعلام كرده بود كه ناخالصي و كيفيت نامرغوب ترياك قاچاق در ايران، معتادان ترياكي را با امراض سخت و يا حتي خطر مرگ زودرس تهديد ميكند. البته وي علاوه بر ترياك، بر ناخالصي تقريبي همه انواع مواد مخدر قاچاق در كشور از جمله كراك نيز تاكيد كرده و گفته بود: اين معضل بلاي جان بسياري از معتادان حتي معتادان تفنني نيز ميشود. دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر در عين حال، توليد داروهايي چون شربت ترياك را در كاهش آسيب مواد مخدر موثر خوانده و اظهار كرده بود: با مصرف اين داروها كه میزان مصرف آن توسط پزشك تعيين ميشود، علاوه بر كاهش آسيب حاصل از ناخالصي مواد مخدر براي معتادان، رابطه معتاد با بازارهاي قاچاق و غيرقانوني خريد و فروش مواد نيز قطع ميشود و بدين ترتيب جرمهاي مرتبط با اعتياد نيز به پايينترين حد خود خواهد رسيد.
توزيع سبدغذايي دانشآموزان آغاز شد
دبير كميته ملي تغذيه مكمل مدارس و شير ايران، از آغاز واگذاري نان صنعتي غنيشده به دانشآموزان كشور در قالب سبد غذايي مكمل مدارس با اولويت جنوب شهر تهران از ابتداي هفته جاري خبر داد. حميد يعقوبيفر، در تشريح خبر فوق، گفت: واگذاري نان صنعتي غنيشده به دانشآموزان در مناطق جنوبي تهران از جمله مناطق 15 و 19 از روز شنبه هفته جاري آغاز شده است.
وي تاكيد كرد: به محض افزايش توليدات كارخانههاي نان صنعتي لمينيتي (نان حجيم شده فرمتدار) و واگذاري حجم مورد نياز از اين نانها به آموزش و پرورش، توزيع نان غنيشده بين دانشآموزان در سراسر كشور گسترده خواهد شد.
دبير كميته ملي تغذيه مكمل مدارس و شير ايران، در عين حال اعلام كرد: در حال حاضر سه كارخانه در تهران براي توليد اين نانهاي مخصوص ويژه دانشآموزان وجود دارند كه از اين تعداد، تاكنون دو كارخانه براي توليد اين نانها در حجم درخواستي آموزش و پرورش اعلام آمادگي كردهاند.
وي اعتبار 26 ميليارد توماني طرح توليد و توزيع نان صنعتي در مدارس را نيز در اختيار وزارت بازرگاني به عنوان مجري طرح، خواند. اين مقام مسئول در مورد علت تاخير سه ماهه در توزيع نان صنعتي غنيشده همراه شير در مدارس نيز، كمبود تعداد كارخانههاي كاملا صنعتي توليد كننده نان لمينيتي ويژه اين طرح را از عمده دلايل ايجاد تاخير مذكور ذكر كرد. گفتني است، دانشآموزان ابتدايي و راهنمايي و همچنين مهدهاي كودك زیر پوشش طرح دريافت سبد غذايي مكمل قرار دارند.
اضافه شدن100 گروه نجات به پايگاههاي جادهاي
رييس سازمان امداد و نجات جمعيت هلال احمر گفت: با آغاز امداد زمستاني از 15 آذر، 100 گروه نجات به پايگاههاي جادهاي، جهت ارائه خدمات بهتر به مسافران افزوده شد.
احمد اسفندياري، افزود: در حال حاضر سازمان امداد و نجات، آمادگي كامل را براي پيشبرد امداد زمستاني دارد و در موارد مختلف آماده امدادرساني به مسافران جادهاي است. وي تصريح كرد: اگر حادثهاي همچون برف، تصادف و شبيه اين سوانح در جادههاي كشور رخ دهد، گروههاي نجات با همكاري بخشهاي ديگر امدادي، آماده كمك رساني و انجام عمليات جستجو، نجات و راهسازي هستند و بر اين اساس مصدومان به نخستين مركز درماني منتقل ميشوند. وي خاطر نشان كرد: علاوه بر اين موارد، بحث اسكان و تغذيه اضطراري نيز به راهماندگان ارائه خواهد شد. اسفندياري تاكيد كرد: با اين حال توصيه ميكنيم كه خودروها به ابزارهاي امدادي و گرمكننده و مقداري غذا مجهز باشند. وي در ادامه از اضافه شدن 200 دستگاه خودرو آمبولانس به ناوگان امدادي تا پايان سال خبر داد و گفت: مقدمات خريد 100 دستگاه خودرو نجات نيز براي سال 88 انجام شده است. او درباره كاهش برخي از اقلام امدادي در امداد زمستاني امسال نسبت به سال گذشته عنوان كرد: خودروهاي عملياتي پشتيبان كه داخل استانها مستقر هستند، كارايي خاصي ندارند و بيشتر به عنوان خودروهاي تداركاتي به حساب ميآيند؛ از اين لحاظ آمار دقيق آنها ممكن است، اعلام نشده باشد. اما تعداد خودروهاي آمبولانس نجات، نسبت به سال گذشته افزايش داشته است.