این روزها خانم­ها تصورهای غلطی از رابطه زناشویی پیدا کرده اند و فکر می­کنند هر چه می­گویند همسرشان باید اطاعت کند و موظف است که مانند غول چراغ جادو تمامی آرزوهای قلبی آنها را برآورده سازد.
همه شما با قانون طلایی: "با دیگران همانطور رفتار کن که انتظاری داری با خودت رفتار شود" آشنا هستید. آقایون هم از این امر مستثنی نیستند. اگر انتظار دارید که او مانند یک پرنسس با شما رفتار کند، شما هم باید مثل یک شاهزاده با او رفتار کنید.
البته قرار نیست همه چیز به طور 100درصد ایده آل و مطابق میل شما باشد، اما سعی کنید با همسر خود در نهایت احترام، ادب، عشق و سپاس برخورد کنید. در شرایط سخت با او همگام بوده، یار و یاورش باشید، و در دشواریها دلداری اش دهید.
موفقیت یک ارتباط به تلاش طرفین در لحظه لحظه زندگی بستگی دارد. این چنین نیست که فقط چند ماه اول زندگی برای بهبود روابط زحمت بکشید و سپس دست از تلاش برداشته همه چیز را به حال خود رها کنید و انتظار داشته باشید که زندگی مشترک مطبوعی پیش رویتان قرار بگیرد.
آیا احساس می­کنید که شوهرتان مطابق میل شما عمل نمی کند؟ چرا نگاهی به کارهای خودتان نمی اندازید! شاید برخورد درستی با او ندارید و نمی توانید احتیاج­ها و انتظارهایش را برآورده سازید.
اگر می­خواهید در ارتباط خود موفق باشید و همسرتان را از خود راضی نگه دارید به نکته های زیر توجه کرده و آنها را در زندگی خود به کار بندید، آنوقت متوجه تغییرهای بزرگی خواهید شد.
تصمیم های او را جدی تلقی کنید
این مورد به عنوان یکی از بزرگترین مباحث مشکل آفرین در روابط محسوب می­شود. خانم­ها دوست دارند همه چیز مطابق میل خودشان باشد. ولی توجه داشته باشید که نمی بایست نسبت به خواست­ها و نیازهای همسرتان بی­توجهی نشان دهید.
بهتر است با این حقیقت روبرو شوید: اگر احساس می­کنید که با او همفکر نیستید، پس در وهله اول چرا پیشنهاد ازدواج او را قبول کردید؟ باید به همسر خود احترام بگذارید؛ اگر قرار باشد تمام مدت به او بی توجهی کنید، برای حرف هایش ارزش قایل نشوید، او را کوچک و خوار کنید و صرفاً در مورد تمام مسایل شکایت کنید، مطمئن باشید که زندگی شما دوام پیدا نخواهد کرد. باید به او اجازه دهید که مرد خانه باشد.
مشوق او باشید
خانم­ها به راحتی این کار را در مورد دوست­های خود انجام می­دهند. کاری می­کنند که احساس خوبی در آنها ایجاد شده و اعتماد به نفسشان افزایش پیدا کند. از عبارت هایی
نظیر: "تو فوق العاده شده ای، این رنگ خیلی بهت میاد، شوهرت باید افتخار کند که با دختری مثل تو رابطه برقرار کرده، و ..." استفاده می­کنند. اما کمتر اتفاق می­افتد که در مورد همسر خود این کار را انجام دهند.
شاید به آن دلیل باشد که تصور می­کنند ضمیر آقایون غیر قابل نفوذ است. حقیقت اینجاست که آنها هم مثل دوست­های شما ضمیر حساس و شکننده ای دارند و گاهی به قوت قلب دادن­های شما نیازمند می­شوند. بنابراین اگر ترفیع رتبه گرفت و در شغلش به مقام بالاتری دست پیدا کرد، به افتخارش جشن بگیرید و به او یادآوری کنید که ارزش و لیاقتش را داشته است؛ به علاوه اگر لباس مورد علاقه اش را پوشیده بود به او بگویید: "خیلی خوش تیپ شده ای".
از سرزنش دست بردارید و به او احترام بگذارید
چه چیزی باعث می­شود که برخی از خانم­ها احترام مردی که با او ازدواج کرده اند را نگه ندارند؟ وقتی فرد به شخص مقابل احترام می­گذارد گویی به خودش احترام گذاشته به­ویژه زمانی­که طرف مقابل همسرش باشد.
 او را به خاطر اشتباه هایش سرزنش نکنید و  دایماً
تصمیم هایش را به باد انتقاد نگیرید. آقایون خانمی را می­خواهند که منطقی باشد، در شرایط عصبانیت خود را مهار کرده و با بحث منطقی به دعوا خاتمه دهد.
اجازه دهید از شما پشتیبانی و حمایت کند
خداوند مرد را حامی زن آفریده است. آقایون از انجام این کار لذت برده و احساس خوبی پیدا می­کنند. برخی از خانم­ها زیاد از حد مستقل هستند و تصور می­کنند که اگر مردی بخواهد از آنها حمایت کند شخصیتشان زیر سوال می­رود. آنها کلاس کاراته می­روند و لباس­های مردانه می­پوشند، ولی با اینحال باز هم احساس ضعف می­کنند. اگر به ازدواج و زندگی مشترک اعتقاد دارید، پس چرا نمی­خواهید قدرت طبیعی یک مرد را قبول کنید؟
خوش اخلاق باشید
آقایون به دنبال همسری هستند که شخصیت زنانه­اش شکل گرفته باشد، مهربان باشد، مرتباً داد نزند و از او ایراد نگیرد. بیشتر مردها در زندگی خود به دنبال "آرامش" هستند، می­خواهند وقت های خوشی را داشته باشند، و از زندگی لذت ببرند، بنابراین خوش مشرب باشید، به سرعت عصبانی نشوید، و داد و فریاد کردن را هم به کلی فراموش کنید.
بگذارید با خودش خلوت کند
آقایون نیاز دارند که مدتی را به دور از شما بگذرانند، پس فضای لازم را به آنها بدهید تا ذهن خود را متمرکز کرده و افکار خود را منسجم سازند.
شاید بخواهند زمانی را با دوستان خود بگذرانند و سرگرمی­های مورد علاقه شان را انجام دهند. این کار احساس خوبی در آنها ایجاد می­کند و سبب می­شود که بعداً سرحال تر و با نشاط تر شوند، و آیا این همان چیزی نیست که شما انتظار دارید؟ زمانی که روز سختی را پشت سر می­گذارند، مانند خانم­ها تمایلی به صحبت کردن در مورد آن ندارند! اگر از شما درخواست کرده است که او را راحت بگذارید، بهتر است که این کار را انجام دهید.
اجازه دهید خودش باشد
برای برخی از خانم­ها سخت است که شوهرشان را همانگونه که هست، بپذیرند و دوست بدارند. بیشتر خانم­ها تمام مدت در تلاش هستند که مدل مو، طرز لباس پوشیدن، شغل و حتی دوستان شوهر خود را عوض کنند و آنها را مطابق با معیارهای فردی خود تعدیل کنند. چرا به جای حرص خوردن آنها را همانگونه که هستند قبول نکرده و از زندگی لذت نبریم؟
از او بخواهید که کمکتان کند
در روزهای تعطیل که در خانه هستید و برنامه تفریحی ندارید از او بخواهید که در کارهایی که انجامش برایتان اندکی دشوار است به شما کمک کند. با این کار هم وقتتان پر می­شود و هم احساس مردانگی بیشتری به او دست می­هد. به عنوان مثال می­توانید از او خواهش کنید که در گلکاری باغچه به شما کمک کند.
ببینید به چه چیزهای علاقه دارد و چه چیزهای را دوست ندارد
هر کس دوست دارد زندگی اش را آنطور که می­خواهد اداره کند و خودش نقش اول زندگی اش را بازی کند. بنابراین مهم است بدانید که او به چه چیزهایی علاقه دارد و از چه چیزهایی دوری می­کند. سعی نکنید کارهایی که دوست ندارد را انجام دهید.
افکار و تمایلهای خود را با او در میان بگذارید
نباید انتظار داشته باشید که او به صورت اتوماتیک همه افکار شما را حدس بزند. خیلی راحت هر چه را که در ذهن خود دارید با آنها در میان بگذارید. آنوقت دیگر غصه نمی خورید که چرا روز تولد به رستوران مورد علاقه تان نرفتید، و یا اگر به من اهمیت می­داد می­آمد و رایانه ام را درست می­کرد.
باور کنید که ناامیدی­های شما تنها با بازگو کردن فکرهایتان پایان می­پذیرند، روز تولد شما را به رستوران مورد علاقه­تان می­برد، و با یک آنتی ویروس تمامی مشکل های رایانه شما را حل خواهد کرد.
به هر حال می­توان گفت مردها به طور کلی به دنبال زنی هستند که بتوانند زندگی خود را با او قسمت کنند، لذت ببرند و در کنار هم به آرامش برسند.
منبع: تبیان
اعتیاد در یك قدمی خانواده ها
ایرنا: به باور كارشناسان، همجواری ایران با كشورهای تولید كننده مواد مخدر، در دسترس بودن مواد و قیمت پایین آن، بیكاری، تنش های زندگی و ناتوانی خانواده­ها در ایمن سازی فرزندانشان در برابر اعتیاد، باعث افزایش مصرف مواد مخدر صنعتی در بین جوانان شده است.
  خانواده مهمترين محور و ركن زندگي است كه نقش بسزايي را در تربيت، پرورش و ايمن سازي فرزندان در برابر ناهنجاري هاي اجتماعي از جمله اعتياد دارد.
برخي از روانپزشكان بر اين باورند فردي دچار اعتياد مي شود كه در خانواده زمينه بروز آن را داشته باشد كه اختلافهای خانوادگي بر بروز اين مساله بيشتر دامن مي زند.
'سلمان قادري ' يك روانپزشك در اين زمينه مي گويد: خانواده به عنوان كانوني كه شخصيت نخستين كودك در آن شكل مي گيرد، نقش بسيار مهمي در گرايش به سوي ناهنجاري­ها و آسيب هاي اجتماعي يا سالم زيستي اعضاي خانواده دارد.
وي با اشاره به پژوهشي درباره اعتياد در ميان دانش آموزان دختر تهراني، مي افزايد: نتايج بررسي­ها نشان مي دهد كه عوامل خانوادگي 32 درصد از گرايش دانش آموزان دختر به اعتياد را تعيين مي كند.
قادري ادامه مي دهد: تعلق خانوادگي اعضاي خانواده، پايبندي دانش آموز نسبت به قوانين و انتظارهای مدرسه، نظارت صحيح خانواده بر رفتار فرزندان، فراهم كردن امكانات بيشتر براي تحصيل آنان و پايبندي خانواده بر مسایل ديني و مذهبي از جمله عواملي است كه احتمال گرايش دانش آموزان دختر را به اعتياد كاهش مي دهد.
وي از هم گسيختگي خانواده، ارتباط ضعيف بين اعضاي خانواده، مجرميت خانواده و غفلت و اهمال آنان نسبت به فرزندان را از عوامل موثر در گرايش دانش آموزان به سوي مصرف موادمخدر برشمرد.
' فاطمه خاكساري ' يك كارشناس ديگر نيز در اين زمينه مي گويد: خانواده مهمترين نقش را در روي آوري جوانان به مصرف مواد مخدر دارد. اگر محيط خانه داراي آرامش و آسايش خاطر براي فرد جوان باشد هرگز به جمع­هاي دوستانه آلوده به اعتياد روي نخواهد آورد.
وي با اشاره به اينكه بايد مهارت 'نه' گفتن در جوانان تقويت شود، اظهار مي­دارد: بسياري از جوانان از كمبود عواطف و كنجكاوي، مصرف مواد مخدر را تجربه كرده و تصور مي كنند كه براحتي مي توان آن را ترك كرد.
خاكساري ادامه مي دهد: اين افراد غافل از اين موضوع هستند كه عوارض مصرف مواد مخدر به سرعت ظاهر نمي‌شود و در عين حال با نخستين تجربه، به ادامه مصرف مواد وابسته مي شوند.
اين روانشناس تصريح مي كند مهمترين وظيفه والدين اين است كه جوانان خود را در همه حال مهار كنند. اگر به اعتياد فرزند خود مشكوك شدند از اين موضوع مطمئن شوند.
خاكساري خطاب به خانواده­ها مي گويد: در صورت اطمينان از اعتياد فرزند خود، وي را تشويق به ترك مواد و معرفي به كلينيك‌هاي تخصصي كنند تا تحت درمان قرار گيرد.
يك استاد دانشگاه تهران نيز در اين باره مي گويد: آموزش مهارت هاي زندگي و افزايش عزت نفس از دوران كودكي مي تواند مانع خوبي در برابر گرايش جوانان به سمت مصرف مواد مخدر باشد.
' عباس خداوردي ' مي افزايد: مهارت' قاطعيت' يكي از اصلي‌ترين شاخص­هاي مهارت‌هاي زندگي است كه به واسطه آن نوجوانان و جوانان مي توانند راه‌هاي موثري براي حل تعارضات، مشكلات فردي و اجتماعي خود پيدا كنند.
وي اظهار مي دارد: آموزش مهارت‌هاي زندگي ابتدا بايد در گروه‌هاي در معرض خطر و آسيب‌پذير از جمله نوجوانان و جوانان مورد توجه قرار گيرد زيرا ايمن‌سازي اين گروه‌ها امنيت جامعه در مقابل آسيب‌هايي مانند فساد و اعتياد را در پي خواهد داشت.
اين روانپزشك تصريح مي كند خانواده‌ها و مسوولان نهادها به ويژه آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها بايد به اين واقعيت با توجه و تمركز بيشتري نگاه كنند.
خداوردي با بيان اينكه بیشتر جوانان به دليل آگاهي نداشتن از چگونگي برخورد با شخص تعارف كننده مواد مخدر، به سوي اعتياد گرايش مي‌يابند، ادامه مي­دهد: در حالي كه آنان از طريق آشنايي با مهارت‌هاي زندگي مي‌توانند در
مقابل اين پيشنهادها رفتار مناسبي از خود نشان داده و با قاطعيت پاسخ منفي دهند.
وي خاطرنشان مي كند با يادگيري مهارت‌هاي قاطعيت و تصميم‌گيري درست مي‌توان در مقابل وسوسه يا پيشنهاد مصرف مواد مخدر از سوي ديگران به ويژه همسالان مقاومت كرد.
زیر پوست تربیت 

تربیت مقوله ای است که همه معلمین و مربیان، پدران و مادران و تمامی سیاستمداران و برنامه ریزان آموزشی ،برای آن اولویت و اهمیت خاصی قایل شده اند.
بودجه‌های کلانی برای این مهم صرف شده و می­شود. نیروی انسانی گسترده­ای جهت اجرای فرایند تربیت به کار گرفته می­شود.
معلمان بسیاری که شاید بیشترین حجم کارمندان دولت باشند در این امر حیاتی فعالیت می­کنند. اما با تمام تدارکی که همه و همه برای مقوله مقدس تعلیم و تربیت عهده دار می­باشند، شاهد یا چالشهای جدی و مشکلات بسیاری در زمینه تربیت هستیم.
بودجه فراوانی صرف تربیت می­کنیم اما خیلی وقتها کمترین نتیجه را می­گیریم. فرزندمان را در مدارس غیرانتفاعی و یا در مدارس به اصطلاح مذهبی ثبت نام می­کنیم تا در آنها نمودها و نمادهای تربیت صحیح را ببینیم اما...!
حقیقتاً علت این ناکامی­ها چیست و دلایل آن را در کجا باید جستجو کرد؟! به نظر می­رسد مسأله تربیت صرفاً در گرو امکانات و بودجه مناسب نیست.
اینگونه نیست که یک نظام مرفّه اقتصادی لزوماً کارکرد تربیتی صحیحی هم داشته باشد و خروجی­های آن با تمام چارچوبهای قابل قبول تربیتی هماهنگ باشد.
آنچه بیش از هر چیزی بر تربیت و پرورش ماندگار سایه می­افکند مسأله ای فراتر از امکانات و رفاهیات است. و آن خودساختگی و سلامت مربی و معلم است.
اگر انتظار داریم متربیانمان به شکل صحیح و ریشه ای رشد کنند، باید خودمان به عنوان مربیان و معلمان آنها درست رفتار کنیم و از هر آنچه در فرایند تربیت اخلال ایجاد می­کند پرهیز کنیم. تربیت موفق و کارآمد لزوماً تربیت کلامی، مستقیم و علنی نیست.
 تربیت پایدار و ماندگار تربیتی خاموش، آرام و تدریجی است که در بسیاری از وقت ها جنس آن نامریی است. یعنی علناً چیزی دیده نمی شود اما در باطن، تأثیرگذاری و سازندگی در حال وقوع می­باشد.
در روایت های نورانی که از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام به دست ما رسیده، مسأله تربیت عملی مورد تأکید قرار گرفته است.
 امام صادق (ع): کونوا دعاهً الناس بغیر السنتکم. "مردم را به رشد و هدایت دعوت کنید اما بدون زبان و کلام" . از نگاه دین و به ویژه مبانی تربیتی شیعی، اینکه معلم بر نفس خود بیش از نفس متربی خود مسلط باشد و بر روی آن کار کند، امری است جدی و مهم.
امیرالمومنین(ع) می­فرماید:
من نصب نفسه للناس اماماً فعلیه ان بدأ بتربیة نفسه قبل تربیة غیره و معلم نفسه و مؤدّبها احق بالاجلال من معلم الناس و مؤدبهم
کسی که خود را پیشوای مردم قرار می­دهد، باید پس از آنکه به تربیت دیگران بپردازد، به ترتیب خود اقدام کند. و شایسته است تربیت کردن او به عملش پیش از تربیت کردن او به زبانش باشد. زیرا کسی که معلم و ادب کننده خویشتن است به احترام سزاوارتر است از کسی که معلم و مربی مردم است.
معلم حقیقتی دارد که از روح او سرچشمه می­گیرد. نه از زبان او!
 حکیم فرزانه مرحوم علامه کرباسچیان می­گفت:" معلم دارای تشعشع روحی است. از او هر آنچه درون اوست تراوش می­کند.
اگر زمینه­های پاک و زلال هدایت یافتگی در او موجود باشد، می­تواند
هدایت گری کند و اگر ذات و درون او خالی و تهی باشد، قدرت سازندگی و تأثیرگذاری را نخواهد داشت."
در تعالیم اسلام و در منابع تربیت دینی مسایلی همچون:
توجه به نماز، اخلاص، لقمه حلال، تهجّد و شب زنده داری، انس و ارتباط با اولیاء خدا و اهل بیت، بی رغبتی به دنیا، توسل و تضرع، دعا و نیایش از جمله مسایلی است که در مسیر تربیت و متربی تأثیر مستقیم و غیرقابل انکار می­گذارد.
معلمی که برای راز و نیاز با خالق وقتی را در نیمه شب اختصاص می­دهد، قطعاً در هدایت و اثرگذاری بر شاگردان خود بیش از معلمی که دروازه نیمه شب بر روی او بسته است، موفق تر خواهد بود.
آنچه بیش از پیش باید به آن توجه داشته باشیم روح و باطن هدایت است که در زیر پوست تربیت گنجانده شده است.
منبع: تبیان