جوابیه شهرداری منطقه تاریخی فرهنگی شیراز
با درج مطلب «نیم نگاهی به احیای محور سنگ سیاه» در صفحه 10 روزنامه مورخ 7/4/89 که به معرفی بخشهایی از شیراز قدیم می پرداخت، روابط عمومی شهرداری منطقه تاریخی فرهنگی شیراز جوابیه ای در این زمینه و در خصوص عمران، آبادانی و حفظ و احیاء منطقه تاریخی و فرهنگی شیراز و مخصوصاً محور سنگ سیاه ارسال داشته، که در ادامه می آید.
منطقه تاریخی فرهنگی شیراز به وسعت 360 هکتار، 8/2 درصد از مساحت کل شهر شیراز را به خود اختصاص داده است. این منطقه ارزشمند دارای 22000 خانه و جمعیتی حدود 160000 نفر می باشد.
وجود مهمترین بقاء متبرکه، آرامگاه مشاهیر، مساجد کهن، خانه های تاریخی، مدارس قدیمی و مجموعه بی نظیر زندیه، این منطقه را از سایر مناطق شهر متمایز و ممتازتر ساخته است و از این روی ضرورت حفظ و احیای آن را بیشتر هویدا می سازد.
از سوی دیگر دستگاههای مختلفی از قبیل میراث فرهنگی، شرکت عمران و بهسازی، سازمان بافت های فرسوده و شهرداری منطقه تاریخی فرهنگی در امور حفظ، احیاء و عمران و آبادانی این منطقه دخالت دارند.
شایان ذکر است که جلوگیری از حضور اتباع بیگانه و مبارزه با مواد مخدر در حیطه وظایف هیچ یک از دستگاههای فوق نمی باشد.
حال با نگاهی کوتاه به تصاویر فعالیت های شهرداری منطقه تاریخی فرهنگی شیراز در این منطقه و هزینه های انجام شده، هر کس را به تأمل وا خواهد داشت که آیا شهرداری درخصوص عمران و آبادانی و حفظ و احیاء این منطقه کاری انجام داده یا نه؟ ما این قضاوت را به عهده شما می گذاریم.

خواب تاريخي دو شهر و يک آتشگاه ساساني پريشان شد

براي نخستين بار در ايران مرکزي، بقاياي معماري يک آتشگاه و محوطه دو شهر ساساني متروکه از دل شن‌هاي محوطه باستاني ويگل آران و بيدگل خارج شدند.
سرپرست هيأت کاوش در محوطه باستاني ويگل در گفتگو با ميراث آريا،  ضمن بيان اين مطلب افزود: در پي انجام شناسايي بر روي محوطه باستاني ويگل در سال 85، بهار امسال، فصل نخست کاوش اين محوطه به مدت 40 روز انجام شد.به گفته محسن جاوري؛ اين محوطه مهم باستاني از قابليت بسيار بالايي براي بررسي، پژوهش‌ و کاوش‌هاي باستان شناسي برخوردار است. وي با اشاره به اينکه محوطه باستاني ويگل در جنوب شهرستان آران و بيدگل واقع در استان اصفهان قرار دارد گفت:در اين فصل از کاوش، موفق به شناسايي محوطه‌اي بسيار بزرگ، نزديک به 100 هکتار شديم.
محوطه‌اي در قالب دو شهر متروکه ساساني که زير ماسه‌هاي روان مدفون شده بودند.
   عضو هيأت علمي پژوهشکده باستانشناسي ادامه داد: داده‌هاي بدست آمده از کاوش‌هاي باستان‌شناسي اين فصل، از وجود يک آتشگاه ساساني در بخشي از اين محوطه حکايت مي‌‌کند.
وي يادآور شد:بررسي‌هاي انجام شده در اين محوطه بيانگر سکونت در اين منطقه از دوره ساساني و ادامه آن تا دوره اسلامي و پايان دوره سلجوقي است. مسئول بخش باستان شناسي ميراث فرهنگي اصفهان به وجود يک آتشدان در بخش مرکزي بناي اين آتشگاه ساساني اشاره کرد و گفت: در حال حاضر بخش فوقاني اين آتشدان موجود نيست اما پايه آن، منقوش به طرح‌هاي زيباي گچ‌بري کاملاً سالم باقي
مانده است .
جاوري اين کشف را نخستين مورد در ايران مرکزي عنوان کرد که يک بناي مذهبي ساساني کاملاً متفاوت با نمونه‌هاي قبلي بدست آمده است چرا که مصالح اين بنا از گل و چينه تشکيل شده در حالي که مصالح معماري بسياري از آثار مذهبي مشابه مانند آتشکده‌هاي نياسر و نطنز در همين محدوده از لاشه خشت تشکيل شده است.
اين دکتراي باستان‌شناسي وجود چنين بناي مذهبي در ايران مرکزي را بسيار مهم ارزيابي کرد و افزود: بررسي و تبيين چنين ويژگي شاخصي تاکنون در اين منطقه انجام نشده بنابراين تمرکز بيشتر براي برنامه‌ريزي باستان‌شناسي، ايجاد سايت موزه و.. در اين محوطه امري لازم و ضروري است.

ردپاي اشکانيان در تدفين‌هاي گورخمره‌اي کجور
 مدير پايگاه ميراث فرهنگي منطقه کجور شهرستان نوشهر از انجام مطالعات موردي تدفين گور خمره‌اي در اين منطقه از غرب مازندران خبر داد. سيد رضا موسوي ميرکلا در گفتگو با ميراث آريا، با بيان اين مطلب افزود: تدفين به روش گور خمره در دوران نوسنگي به صورت تصادفي يا ضرورت بيشتر در بقاياي خمره‌هاي ذخيره مايعات و آذوقه مستقر در بناها ديده شده است.
   وي محوطه‌هاي مربوط به دوران نوسنگي شامل؛ حاجي‌ فيروز، سيلک، زاغه، چشمه‌علي و... را از جمله محوطه‌هايي معرفي کرد که در آنها مراحل اوليه تدفين به روش گورخمره شکل گرفته است. ميرکلا در ادامه گفت: براساس بررسي‌ها و پژوهش‌هاي پراکنده انجام شده در محوطه‌هاي تاريخي بسياري چون؛ شوش، کنگاور، طاق‌بستان و گرمي مغان تدفين به شيوه گورخمره مشاهده شده است. به گفته کارشناس ارشد سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري مازندران؛ آگاهي از روش‌هاي مرسوم تدفين به شيوه‌ گورخمره‌اي در فرهنگ‌هاي مختلف کمک شاياني در بازسازي فرهنگ معنوي تدفين و شناخت آئين‌هاي اعتقادي دوران مختلف پيش از تاريخ و تاريخي ارائه مي‌کند.
  مدير پروژه‌ محور تاريخي فرهنگي با اشاره به مطالعه‌ مواد فرهنگي کشف شده از محوطه‌ تاريخي ناصرآباد کجور در اين تحقيق، يادآور شد: در اين تحقيق تلاش شد حضور فرهنگ و تمدن اشکاني در منطقه سوق‌الجيشي کجور تا حدودي مشخص شود. سپس مقايسه و واکاوي نتايج بدست آمده از پژوهش با آثار مشابه در حوزه‌هاي جغرافيايي و فرهنگي مختلف ايران براي تکميل آئين‌هاي اعتقادي اشکاني‌ها در مورد تدفين به شيوه گورخمره‌اي انجام شد. منطقه کجور واقع در غرب مازندران به عنوان يکي از دو بخش مهم و وسيع شهرستان نوشهر در بيشتر دوره‌هاي اسلامي به عنوان يک حوزه‌ مستقل و استاني جدا نقش بسزايي در حاکميت سياسي کشور داشته است.

شناسايي يك سلاح 10 هزار ساله در آمريكا
ایسنا: سال‌ها پس از كشف يك سلاح چوبي، قدمت آن در حدود 10 هزار سال تعيين شد. محققان دانشگاه كلرادو آمريكا از شناسايي يك سلاح چوبي 10 هزار ساله خبر دادند كه به‌دليل قرار‌ گرفتن در قطعات يخ در طول هزاران سال، كاملا سالم مانده بود. به گزارش ساينس ديلي، اين شئ تاريخي در پارك ملي يلواستن آمريكا براثر ذوب‌شدن يخ‌ها كشف شده و قدمت آن با استفاده از فناوري‌هاي نوين، 10هزار سال تعيين
شده است. البته تاريخ كشف اين سلاح چوبي 10 هزار سال به سال‌ها قبل باز مي‌گردد، اما قدمت دقيق آن با استفاده از فناوري كربن معلوم شد.

کشف تاریخی بیش از سه هزار سال برای لاستیک
مهر: تحقیقات جدید نشان می دهند تمدنهای باستان در مرکز مکزیک و آمریکای مرکزی در حدود سه هزار سال پیش از کشف «چارلز گودیر» انواع مختلفی از لاستیک را برای ساخت توپهای لاستیکی مورد نیاز برای بازیهای توپی خود تولید می کرده اند.  اقوام آزتک، المک و مایا از منطقه مزومریکا، منطقه ای که از مرکز مکزیک تا هندوراس و نیکاراگوئه را فرا می گیرد به این شهرت دارند که از مایعی شیره مانند و طبیعی که از برخی گیاهان به دست می آمده است مواد لاستیکی تولید می کرده اند.لاستیک سازهای باستانی لاتکس مورد نیاز خود را از درختان کائوچو جمع آوری می کرده و آن را با عصاره الکلی گل نیلوفر که منجر به مستحکم شدن و منعطف شدن مواد لاستیکی می شد ترکیب می کرده اند.
   با ترکیب مقادیر متفاوتی از موادی که اقوام باستان از آن برای ساخت لاستیک استفاده می کردند محققان MIT توانستند فرمولهای متفاوتی را برای ساخت لاستیکهایی با ویژگی های متفاوت به دست آورند. برخی از این لاستیکها از قابلیت فنریت بیشتری برخوردار بودند که احتمال می رود باستانیان آن را برای ساخت توپهایی که در بازی های افسانه ای توپی آنها مورد استفاده قرار می گرفته مصرف می کرده اند.
مطابق با آنچه در کتیبه های مایاها شرح داده شده است، بازی های توپی مفاهیمی مذهبی داشته اند که خوب را در برابر بد قرار می داده است و معمولا این بازیها با قربانی شدن انسان طی مراسمی مذهبی به پایان می رسیده است.دیگر ترکیبات لاتکس و عصاره نیلوفر لاستیکهای مستحکم تری را به وجود آورد که گمان می رود در تولید کفشهای ویژه اقوام آزتک مورد استفاده قرار می گرفته اند.کشف لاستیک به دست آمده از ترکیب نیلوفر و لاتکس پدیده ای دور از انتظار به شمار نمی رفت زیرا گیاه نیلوفر معمولا در کنار درختان کائوچو رشد کرده و در عین حال در بسیاری از مراسم مذهبی اقوام باستانی نقش اساسی به عهده دارد. برای مثال این گیاه به خاطر ویژگی های توهم زایی اش در مراسم مذهبی به وفور مورد استفاده قرار می گرفته است. از آنجایی که ورود لاتکس یا عصاره درخت کائوچو به آمریکا ممنوع است،  دانشمندان MIT برای وارد کردن این ماده به کشور دچار دردسرهای زیادی شدند و در نهایت آن را به کمک بطری های قمقمه مانند به آزمایشگاه خود انتقال دادند و در آنجا نیز به دلیل نیاز لاتکس به حرارتی خاص، در ترکیب آن با عصاره گل نیلوفر دچار مشکلاتی شدند. «مایکل تارکانیان» مدیر این پروژه تحقیقاتی در MIT معتقد است ساخته شدن مواد لاستیکی پیشرفته توسط اقوام باستانی مانند آزتک به هیچ وجه شگفت آور نیست زیرا این اقوام اولیه با اینکه بسیار خشن بوده اند، از روح جستجوگری برخوردار بوده و انسانهای فنی بوده اند. به همین دلیل توانایی های علمی و مهندسی آنها امکان آزمایش بر روی مواد مختلف را برایشان به وجود می آورده است.