خنثی ترین ذرات جهان جرم دارند

محققان اروپایی برای اولین بار موفق به مشاهده دگرگونی در نوترینوها شدند، مدرکی که نشان دهنده وجود جرم در این ذرات بوده و قدمی مهم در درک ماده تاریک به شمار می رود.
به گزارش خبرگزاری مهر، فیزیکدانان برای اولین بار جرمگین بودن ذرات تحت اتمی و حضور این ذرات را در ماده تاریک که بخشی بزرگ از ماده در جهان را به خود اختصاص داده تایید کردند، ماده ای که اختر فیزیکدانان از حضور آن آگاهند اما با کمک تعاریف متداول قادر به نمایان ساختن و یا مشاهده آن نیستند.
این یافته ها بر اساس رفتار نوترینوها به دست آمده است، ذرات شبح واری که با سرعت نور در حرکتند در آزمایشی جدید فیزیکدانان موفق شده اند، نوترینوی "میون" را طی فرایند تبدیل به نوترینوی "تاو" شکار کنند.
محققان کاملا باوردارند که چنین دگرگونی به این دلیل رخ داده است که آنها توانسته اند ناپدید شدن نوترینوی "میون" را در آزمایشهای مختلف مشاهده کنند اما در این میان فیزیکدانان سرن و موسسه ملی فیزیک اتمی در ایتالیا اعلام کردند نوترینی "تاو" برای اولین بار مشاهده شده است.
"رالف هیور" مدیر کل سرن این کشف را قدمی مهم در فیزیک نوترینویی می داند. به گفته وی اکنون باید در پی کشف فیزیکی بود که این نتایج نشانه هایی از آن را ارائه کرده است.
فیزیک اختر شناسان بر اساس مشاهداتی که نشان می داد جرم کلی ماده مرئی در برابر میزان تاثیر گرانشی موجود در جهان ناکافی است، به وجود ماده تاریک ظنین بودند. بر اساس تخمینها و محاسبات صورت گرفته ماده تاریک در حدود 80 درصد از جرم جهان را تشکیل داده و تنها 20 درصد
از این جرم به ماده مرئی تعلق دارد، ماده ای که جهان مرئی را شکل داده است.
در نظریه هایی که رفتارهای ذرات بنیادین را توضیح می دهند، مدلهای استاندارد، نوترینوها هیچ جرمی ندارند و همین نکته اهمیت یافته­های
 جدید را افزایش می دهد.
تعامل نوترینوها با ماده به اندازه ای ضعیف است که این ذره می تواند به راحتی عبور نور از شیشه پنجره، در سرتاسر زمین سفر کند، این ذرات از هیچ بار الکتریکی برخوردار نیستند و از این رو نام نوترینو، ذره خنثی، برای آنها انتخاب شده است. فیزیکدانان به طور کلی قادر به مشاهده این ذرات نیستند در مقابل قادر به رصد و مشاهده بقایایی هستند که در شرایط خاص، یعنی پس از برخورد نوترینو با اتم، از این ذره به جا
می ماند. دانشمندان اکنون از وجود سه نوع نوترینو آگاهند: الکترون، میون و تاو که نام هر یک
از آنها بر اساس ذراتی که پس از برخورد به وجود می آیند، انتخاب شده است.
کشفیات جدید طی پروژه OPERA انجام گرفته است. منبع نوترینوهای این پروژه
شتاب دهنده پروتونی در سرن است که در آن پروتونها به هدفی گرافیتی برخورد کرده و ذراتی به نام "پیونز" و "کائونز" به وجود می آورند که این ذرات به سرعت به نوترینوهای میون تبدیل می شوند. به دلیل خنثی بودن نوترینوی تولید شده در برابر میدانهای الکتریکی و مغناطیسی، شتاب دهنده پروتونی باید مستقیماً در راستای ردیابهای لابراتواری در زیر کوهستان "گران ساسو" قرار گیرد. زمانی که نوترینوها تولید شدند مسیر پرتوهای پروتونی را ادامه داده و در عرض 4/2 میلی ثانیه به "گران ساسو" خواهند رسید.
بر اساس گزارش لس آنجلس تایمز، OPERA از سه سال پیش فعالیت خود را آغاز کرده است و تا کنون بیلونها بلیون نوترینو به "گران ساسو" ارسال کرده است اما به دلیل ضعیف بودن بیش از حد تعامل میان نوترینوها و رابطهای الکتریکی محققان به تازگی توانسته اند یکی از این ذرات بنیادین را مشاهده کنند.

استراق سمع از فاصله 82 میلیارد کیلومتری

استفاده از نیروی گرانشی خورشید برای ارسال پیام های زمینی و تقویت پیام های ارسالی موجودات هوشمند فرازمینی، تازه ترین ابتکاری است که فرانک درک، بنیانگذار پروژه جستجوی هوش فرازمینی مطرح کرده است.
فرانک دِرِک، بنیانگذار جستجوی هوش فرازمینی، قصد دارد برای گسترش جستجوی موجودات هوشمند فضایی به 82 میلیارد کیلومتر دورتر از زمین سفر کند! در این نقطه از فضا، سیگنال های الکترومغناطیسی ارسالی از سیاراتی که در حال گردش به دور ستارگان خود هستند، تحت تاثیر نیروی گرانشی خورشید، تقویت می شوند و از این رو، آسان تر می توان آن ها را کشف کرد. به این شیوه، عدسی گرانشی گفته می شود.
به گزارش نیوساینتیست، درک پیشنهاد داده که فضاپیماهایی به قصد شنود مکالمات موجودات فضایی به این مکان ارسال شوند، زیرا عملکرد تلسکوپ های روی زمین در این زمینه بسیار ضعیف است. البته این ایده­ای جدید یا بکری نیست؛ ولی به علت وجود فاصله زیاد هرگز عملی نشده است. مقصد مورد نظر درک، 550 برابر فاصله زمین تا خورشید است و با فناوری های امروزی، چند صد سال طول می کشد تا فضاپیمایی بتواند به این فاصله برسد. فضاپیمای ویجر که بیش از سی سال پیش به فضا پرتاب شدند، تازه به فاصله 100 واحد نجومی (هر واحد نجومی معادل فاصله زمین تا خورشید است) رسیده اند.
از عدسی های گرانشی هم چنین می توان برای ارسال علائم نیز استفاده کرد. بنابراین علائم
می توانند تا فاصله های دورتری سفر کنند و تمدن های
دوردست در کهکشان، شانس یافتن ما را بدست آورند!. به گفته درک، ممکن است تمدن­های هوشمند با استفاده از این شیوه ها، شبکه اینترنتی میان کهکشانی تولید کرده و تنها در انتظار برقراری ارتباط ما باشند.