صفحات لمسی سه بعدی

 صفحات لمسی و فناوری سه‌بعدی از محبوب‌ترین فناوری‌های حاضر به شمار می‌روند. «ایمرشن» با تلفیق این دو فناوری اولین صفحه نمایشی سه‌بعدی و لمسی دو کاربره را ایجاد و آنرا در «سیگراف 2010» به نمایش درآورده است.
بدون‌شک در میان محبوب‌ترین فناوری‌های امروزی، فناوری سه‌بعدی و صفحات لمسی جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند و با توسعه سینمای سه‌بعدی یا استفاده روزافزون از ابزارهای الکترونیک دستی مانند تلفن‌های همراه و آی‌پادها دارند بیش از پیش مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما چرا ساخت نمایشگرهایی که از هر دو فناوری بهره می‌برند، بسیار دشوار است؟
نکته اینجاست که فناوری سه‌بعدی برای تماشا از فاصله چندین متری
و استفاده از خطای باصره خلق شده و نزدیک شدن یا دست‌زدن تماشاگر به صفحه نمایش سه‌بعدی می‌تواند این توهم را از میان ببرد. «جین‌باپتیست دلاریویر» و همکارانش در شرکت شبیه‌سازی بصری ایمرشن موفق شده‌اند این دو فناوری را در صفحات نمایش افقی با کارکرد تعاملی با یکدیگر ادغام کنند.
این نمایشگر اولین‌بار در سیگراف 2010 به نمایش درآمده و شرکت‌کنندگان در کنفرانس گرافیک رایانه ای و پویانمایی در لس‌آنجلس توانسته‌اند با استفاده از یک عینک پولاروید یا قطبیده، امکان دسترسی به یک طراحی سه‌بعدی شهری را داشته باشند و به صورت لمسی فضای نقشه را جا‌به‌جا کنند.
با استفاده از این صفحه و عینک خاص طراحی‌شده دو ناظر در دو نقطه متفاوت از میز می‌توانند همزمان دورنمای سه‌بعدی صحیحی از ساختمان‌ها و فضای شهری داشته باشند.
این توانایی منحصر‌به‌فرد به دلیل مخابره موقعیت فرد توسط دوربین سه‌بعدی به سامانه و حسگرهای جهت‌یابی است که می‌توانند رد نگاه فرد را بگیرند.
سامانه مزبور با استفاده از این اطلاعات تصویر را به صورت لحظه‌ای برای هر کاربر تغییر می‌دهد.
این عینک‌ها مجهز به شاتر فعالی هستند که می‌تواند تصاویر را در محدوده دید هر یک از دو کاربر به نمایش درآورد. به عبارت دیگر این شاتر تنها تصاویری را که در دورنمای دید فرد هستند ارسال می‌کند و جلوی مخابره تصاویری که بخشی از چشم‌انداز شهری کاربر دیگر به‌شمار می‌روند، می‌گیرد.
جالب اینجاست که کاربران بدون اینکه احساس تماشای تصویر سه‌بعدی را از دست بدهند، می‌توانند با استفاده از فناوری لمسی تعبیه‌شده به بزرگتر کردن نمای پیش‌رو یا چرخاندن ساختمان‌ها در جهت مورد نظر بپردازند.
برای ادغام این دو فناوری و حفظ همزمان آنها صفحه به شکلی ساخته‌شده که زمان نمایش تصاویر کاملا حالت سه‌بعدی مشهود باشد، اما با نزدیک‌شدن دست فرد که توسط حسگرهای زیرقرمز اعلام خواهد شد، تصویر تنها روی صفحه به نمایش در می‌آید و حالت سه‌بعدی تقریبا از میان می‌رود تا تغییرات اعمال شوند و پس از آن دوباره ارسال تصاویر سه‌بعدی آغاز شود.
منبع: تبیان

فهرست باهوش ترین افراد جهان در زمینه فناوری

مهر: مجله "فورچون" فهرستی از 50 فرد باهوش جهان فناوری را منتشر کرد که شاید حدس زدن رتبه اول این فهرست چندان کار دشواری نباشد، زیرا این فرد در حال حاضر یکی از تاثیرگذارترین و جنجالی ترین افرادی است که نامش به صورت مداوم در اخبار روز دیده و خوانده می شود: به اعتقاد "فورچون"، مدیرعامل شرکت اپل، "استیو جابز" باهوش ترین مدیرعامل در جهان فناوری است.
زمانی که جابز در سال 1997 و پس از 12 سال دوری به شرکت اپل بازگشت، این شرکت تنها چند قدم تا ورشکستگی فاصله داشت. 13 سال بعد سرمایه اش به 250 میلیارد دلار رسید و اکنون اپل با ارزش ترین شرکت فناوری در جهان به شمار
می رود که تمامی صنایع جهان را به گونه ای تحت تاثیر خود قرار داده و در حال دگرگون ساختن آنهاست.
بدون شک "آی-تیونز" در صنعت موسیقی، پیکسار در صنعت انیمیشن، آی-فن در صنعت ارتباطات و آی-پد در صنعت رایانه تاثیرگذار بوده اند به طوری که برای مثال سازندگان و تولید کنندگان رایانه اکنون برای جبران محصول آی-پد این شرکت و رقابت برای تولید نمونه ای مشابه به دردسرهای زیادی افتاده اند.
در اوایل سال جاری، استیو جابز به عنوان مدیرعامل دهه اخیر انتخاب شد و ماه گذشته نیز در فهرست "بارون"، وی به عنوان ارزشمندترین مدیرعامل جهان معرفی شد.
از وی به عنوان یک فرد رویایی، برترین مدیر ریز رایانه ها
و یک مجری و نمایشگر چیره دست یاد شده که توانسته قبل از ارائه محصول، چنین حس انتظاری را درباره محصولات شرکتش به وجود آورد و برنامه رونمایی آنها را به برنامه هایی سرگرم کننده و هیجان انگیز تبدیل کند.
نظارت دیکتاتور مآبانه وی بر روی اوضاع می تواند برای همکارانش آزار دهنده باشد.
برای مثال زمانی که جابز 55 ساله تصمیم می گیرد محصولات اپل از این پس از "ادوبی فلش" پشتیبانی نکنند، کدی که بیشتر وب سایتهای ویدیویی به آن وابسته هستند، طراحان مجبور می شوند ابزارهای جدیدی را طراحی کنند.
با این همه بینش جابز، ظرافت و زیبایی را به محصولات شرکتش هدیه می دهد و باعث می شود کاربرانش برای دیدن محصولات جدید ثانیه شماری کنند.
در ادامه فهرست باهوش ترینهای جهان فناوری می توان نام "جف بزوس" مدیرعامل شرکت آمازون را در رتبه دوم،
"میتچ گلد" مدیرعامل شرکت "دندرئون" را در رتبه سوم، "جک ما"
از شرکت "علی بابا" را در رتبه چهارم، "ریچار روزنبلت"
از شرکت "دیمند مدیا" را در رتبه پنجم، "جاناتان ایو" از بخش طراحی شرکت اپل را در رتبه ششم، "جان چیپ چیس"
از شرکت "فراگ دیزاین" را در رتبه هفتم، "ایندرانی مدهی" از شرکت مایکروسافت را در رتبه هشتم، "شیگرو میاماتو" از شرکت نینتندو را در رتبه نهم و "دیه گو رودریگز" از شرکت IDEO را در رتبه دهم مشاهده کرد.
همچنین نام "سرگئی برین" و "لری پیج" بنیانگذاران گوگل در رتبه 18 باهوش ترینهای جهان فناوری قرار گرفته اند.
در عین حال "جک دورسی" بنیانگذار توئیتر و «جیمز کامرون»
خالق آواتار به ترتیب رتبه های بیستم و سی و یکم این فهرست را اشغال کرده اند.
فهرست باهوش ترین افراد جهان فناوری :
- استیو جابز مدیرعامل شرکت اپل
- جف بزوس مدیرعامل شرکت آمازون
- میتچ گلد مدیرعامل شرکت دندرئون
- جک ما از شرکت علی بابا
- ریچار روزنبلت از شرکت دیمند مدیا
-  جاناتان ایو از بخش طراحی شرکت اپل
- جان چیپ چیس از شرکت فراگ دیزاین
- ایندرانی مدهی از شرکت مایکروسافت
- شیگرو میاماتو از شرکت نینتندو
- دیه گو رودریگز از شرکت IDEO
- سرگئی برین و لری پیج بنیانگذاران گوگل
- جک دورسی بنیانگذار توئیتر
    - جیمز کامرون خالق آواتار

ردپای اینترنت در تولید 300 میلیون تن دی اکسید کربن

رایانه ها، ابررایانه ها، سرورها و پایگاههای داده ها با مصرف انرژی موجب افزایش دی اکسید کربن اتمسفر می شوند که در این میان اینترنت به تنهایی سالانه یک درصد از کل دی اکسیدکربنی که در اثر فعالیتهای انسانی منتشر می شود را تولید می کند.
به گزارش خبرگزاری مهر، میلیاردها ماشین محاسباتی همه روزه در تمام دنیا مشغول به کار هستند و با صرف انرژی به تبادل داده ها به روشهای آفلاین (مثل ایجاد پرونده با استفاده از مایکروسافت آفیس) و یا به روش آنلاین (مثل ارسال ایمیل به دوستان یا همکاران) می پردازند.
این اطلاعات از طریق پایگاه داده ها و ساختمانهای محل سرورهای صفحات وب مبادله می شوند. تمام این سرورها، ساختمانها و پایگاههای داده ها از انرژی برق استفاده می کنند و این انرژی سالانه مقادیر بسیار زیادی دی اکسید کربن را به اتمسفر وارد می کند.
موسسه تحقیقاتی "گارتنر" در تازه ترین گزارش خود میزان انرژی مصرف شده در بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و دی اکسید کربن تولید شده در این بخش را مورد ارزیابی قرار داده است.
بررسیهای گارتنر نشان می دهد مانیتورها و رایانه های شخصی در دنیا حدود 40 درصد از کل مطالبات انرژی بخش ICT را مصرف کرده و در مجموع 8/0 درصد از انتشار دی اکسیدکربن جهانی را تولید می کنند.
همچنین نیمی از دی اکسید کربنی که از لپ تاپها و رایانه های شخصی رومیزی تولید می شود در اثر استفاده از اینترنت است.
درصورتیکه به تمام این موارد، انتشار دی اکسید کربن تولید شده توسط مراکز و پایگاههای اطلاعاتی نیز افزوده شود می توان فهمید که اینترنت حدود یک درصد از تمام دی اکسید کربنی که از سوزاندن سوختهای فسیلی به دست می آید را تولید می کند.
این محاسبات نشان می دهد که اینترنت سالانه 300 میلیون تن دی اکسید کربن را وارد اتمسفر می کند. این میزان برابر با مصرف داخلی سوختهای فسیلی در کشورهای ترکیه و لهستان و یا بیش از نیمی از کل سوخت مصرفی در انگلیس در مدت یکسال است.
همچنین اگر تک تک شهروندان انگلیسی به آمریکا پرواز کنند و دوباره به کشور خود بازگردند 300 میلیون تن دی اکسید کربن تولید می کنند. براساس گزارش گاردین، اطلاعات ارائه شده توسط گارتنر به نتایج یک تحقیق انگلیسی بسیار نزدیک است. برپایه این تحقیقات انگلیسی در سال 2005 بخش ICT تجاری 5/343 میلیون تن دی اکسید کربن تولید کرده است که براساس پیش بینی ها این رقم تا سال 2030 حدود 60 درصد افزایش خواهد یافت. هرچند رسیدن به این نتایج به این مسئله بستگی دارند که در فاصله میان حال و آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد. در حقیقت بسیاری از شرکتها امروز به دنبال فناوریهایی می گردند که می توانند گرمای حاصل از پایگاههای داده ها را جمع آوری کرده و از آن برای گرم کردن ساختمانهای اطراف استفاده کنند. به این ترتیب استفاده از دستگاههای خنک کننده و تهویه هوا در این مراکز کاهش می یابد و در نتیجه از مصرف سوخت آنها کاسته می شود.
از سویی دیگر به منظور کاهش دی اکسید کربن قرار است شمالی ترین نقطه کشور ایسلند به پایتخت جهانی "پایگاه داده ها" تبدیل شود. سرما و یخبندانهای تقریبا دائمی این مناطق می تواند به عنوان یک دستگاه تهویه و خنک کننده طبیعی برای سرورهای اطلاعاتی به کار رود.بی تردید، در عصر ارتباطات استفاده از اینترنت اجتناب ناپذیر است و نباید فراموش کرد که اینترنت با وجود مصرف بالای انرژی، خود می تواند در کاهش مصرف سوختهای فسیلی نقش مهمی ایفا کند. برای مثال استفاده از ویدئوکنفرانسهای آنلاین در شبکه های هوشمند می تواند موجب کاهش تعداد پروازهای کاری شود.
بنابراین تنها توسعه فناوری نیست که بر روی افزایش دی اکسید کربن تاثیر می گذارد بلکه نحوه استفاده از آن در برجا گذاشتن ردپای کربن در اتمسفر مهم است.