«امیررضا کوهستانی» هنرمند شیرازی:اولویت دیدن نمایشها در
جشنواره تأتر فجر باید با گروههای شرکتکننده باشد
ایران تأتر: "امیررضا کوهستانی"نویسنده و کارگردان تأتر گفت:«به نظرم جشنواره تأتر فجر قوام آمده و تاثیر خوبی در تأتر داشته است که افراد و گروهها را به حضور در جشنواره ترغیب میکند و هنوز هم حضور در آن اعتباری برای شرکتکنندگان آن به همراه دارد.»
كوهستاني با تاکید بر اینکه میتوان در جشنواره مجموعه خوب و متنوعی از نمایشها را دید، به بخش بینالمللی جشنواره تأتر فجر اشاره کرد و افزود: «اجرای گروههای خارجی ممکن است با شرایط عرفی اخلاقی و اسلامی جامعه ما سازگار نباشند و این باعث میشود بسیاری از کارها حذف شود و بنابراین دست برگزارکنندگان برای انتخاب آثاری با کیفیت خوب بسته میشود و نباید انتظار داشت که کارهای درجه یک برای اجرا به ایران بيايد.» کوهستانی ادامه داد: «بسیاری از گروههای خوب خارجی که تا دقیقه نود قرار است در برنامه باشند، با شرایط ویژه کشور ایران، نمیتوانند و این گروهها از شرکت در جشنواره انصراف میدهند و براین اساس شاید باید به برگزارکنندگان جشنواره و کسانی که گروهها را دعوت میکنند، حق داد که انتخاب محدود دارند.»
وی در خصوص اعزام گروههای ایرانی به کشورهای دیگر نیز تصریح کرد: «مکانیزم مشخص و قاعدهمندی در مرکز هنرهای نمایشی برای شناسایی و اعزام گروهها به خارج از کشور وجود ندارد. البته در سالهای گذشته گروههایی به عنوان نماینده ایران در جشنوارههای آوینیون و راه ابریشم حضور داشتهاند، اما اینکه این نمایشها ظرفیت لازم برای شناساندن تأتر ایران درآن جشنوارهها را دارند یا خیر، باید مورد بحث قرار بگیرد.»
این کارگردان تأتر خواستار وجود یک مرحله هدفمند برای پرورش استعدادهای مکشوف در جشنواره شد و گفت: «بخشی از جشنواره همواره برخی گروههای ناشناخته را معرفی کرده است ولی به ویژه برای شهرستانیها مرحله هدفمندی پیشبینی نشده که به آن گروهها کمک هزینه مناسب و اجرای عمومی بدهند و استعدادی را که کشف شده، پرورش دهند، ترغیب کنند و نگه دارند.»
وی تاکید کرد: «از سالیان گذشته ساز و کار مشخصی برای پرورش استعدادها وجود ندارد. حلقه مفقوده این جریان این است که اگرچه برخی افراد گمنام در جشنواره شناخته شدهاند، اما آیا آنها جذب شدهاند؟ امتیازاتی به آنها داده شده است؟ این نیروها بهگونهای پرورش یافتهاند که وارد فضای حرفهای بشوند و تأتر تولید کنند و اجرا بروند؟»
کوهستانی به برگزارکنندگان جشنواره پیشنهاد داد: «در جشنواره تأتر فجر اولویت دیدن نمایشها به ویژه در بخش بینالملل باید با گروههای شرکتکننده و گروههای شهرستانی باشد تا این گروهها بتوانند کار همدیگر را ببینند و ارزیابی کنند اما این اتفاق نمیافتد و مراوده بین گروهها شکل نمیگیرد.»
وی اضافه کرد: «در حالیکه در این جشنواره بالغ بر یک و نیم میلیارد تومان هزینه میشود و درآمد پیش فروش بلیط هم رقم بالایی نمیشود، پس بهتر است درآمدزایی در ایام جشنواره را به نفع فرهنگ و هنرمندان حاضر در آن کنار بگذاریم و یارانه ای برای هنرمندان قائل شویم و این فرصت را به خصوص از بچههای تأتر شهرستان نباید دریغ کرد.»
بيستونهمين جشنواره بينالمللي تأتر فجر از 16 بهمن تا 1 اسفندماه با دبيري "محمدحيدري" در تهران و استانهای البرز، گلستان، خراسان شمالی وگیلان برگزار ميشود.
نيازمند تدوين نقش جامع مخاطبان هستيم
ایران تأتر: معاون هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي گفت: «گاه درخصوص مخاطب با تعريف عاميانه و ظاهرانهاي روبرو ميشويم كه ما را در به دست آوردن اعداد، ارقام و آمار ياري ميكند؛ ولي امروزه بايد در نظر داشته باشيم كه نبايد به موضوع مخاطب با اين روش بدوي نگاه كرد.»
"حميد شاهآبادي" معاون هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در خصوص نقش مخاطب در توليد و اجراي يك اثر نمايشي گفت: «گاه درخصوص مخاطب با تعريف عاميانه و ظاهرانهاي روبرو ميشويم كه ما را در به دست آوردن اعداد، ارقام و آمار ياري ميكند ولي امروزه بايد در نظر داشته باشيم كه نبايد به موضوع مخاطب با اين روش بدوي نگاه كرد. مخاطبشناسي روش علمي و ساز و كارهاي خاص خود را دارد و يك دانش چندرشتهاي محسوب ميشود.»
وي افزود: «در موضوع مخاطب و مخاطبشناسي بايد از تمام زوايا و علوم از جمله روانشناسي، انسانشناسي و... بهره بگيريم؛ چرا كه اين بحث يك رابطه يكسويه نيست و هنرمندان به عنوان توليدكنندگان، خالق يك شي و كالاي صرف نيستند.»
شاهآبادي خاطرنشان كرد: «مخاطب در يك فضاي مفهومي شكل گرفته و ما به عنوان توليدكننده بايد آن را بشناسيم. هنرمندي كه يك اثر هنري عرضه ميكند بايد با شناخت از مخاطب، توانايي برقراري ارتباط را با او به وجود آورد.»
شاهآبادي افزود: «گاه مخاطب از طريق ديدن يك نمايش و با روح خود ميتواند با يك اثر ارتباط برقرار كند و در ادامه با برقراري ارتباط، گامي هم از سوي صحنه به طرف وي برداشته ميشود، بدينترتيب تعامل روح و انديشه برقرار ميشود. بايد در نظر داشت دو سويه بودن اين ارتباط، به علت درك متقابل، تعامل روحي را به وجود ميآورد.»
معاون هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي درباره حمايت مردم از تأتر و پرداختن بخشي از هزينه تأتر از سوي مردم گفت: «وقتي يك نمايش در ارتباط برقرار كردن با مخاطب موفق ميشود كه از گروههاي مخاطب شناخت صحيح حاصل كند. در جامعه ما سلايق مختلفي وجود دارد كه مخاطبان و گروهها را به دستهبنديهاي گوناگوني تقسيم ميكند.»
وي افزود: «در حوزه تأتر گاه از طريق سبك معين براي يك گروه مخاطب مشخص، سالها به توليد اثر نمايشي ميپردازيم كه در اينجا در واقع مخاطب فراموش شده است؛ چرا كه مخاطب يك نوع و يك گروه نيست. ما نياز به تدوين نقش جامع مخاطبان داريم تا گروههاي متنوع و متكثر داشته باشيم و براي هر يك از آنها ساز وكار خود را ارائه كنيم.»
شاهآبادي بيان كرد: «اگر بين جامعه و جامعه آماري تعريف درستي ارائه شود و با گروههاي مخاطب در دستهبنديهاي مختلف آشنا شديم و به شناخت دست پيدا كرديم، در سوي ديگر اين سلسله نيز توليدكنندگان به سبك و سياق خود در عرصه توليد تأتر با جامعه آماري و مخاطب ارتباط برقرار ميكنند، البته اين ارتباط صرفاً كمي نيست؛ بلكه ارتباط محتوايي و مفهومي است كه براساس فطرت اين افراد برقرار ميشود. بنابراين وقتي كه توليدكننده با مخاطب خاص ارتباط برقرار كرد، بخشي از اين هزينهها را با مشاركت و حضور خود پرداخت ميكند.»
وي افزود: «اگر در اين فضا با گروههاي مختلف مواجه شديم و توانستيم مديريت هنري داشته باشيم، بستري براي برقراري ارتباط مهيا كرده و در حوزه هنر اقدامي جدي انجام دادهايم.»
شاهآبادي بيان كرد: «آسيبشناسي اينكه چرا يك اثر نميتواند با مخاطب خود ارتباط برقرار كند، مولفههاي متعددي دارد كه از جمله آن اين است كه تار و پود يك اثر هنري بايد با فضاي بومي ارتباط برقرار كند تا مخاطب نيز با آن نمايش همدل شود. وقتي يك اثر نمايشي ميتواند با مخاطب تعامل داشته باشد كه مخاطب را شناخته باشد، در واقع مخاطب بايد بداند كه اثر براي او خلق شده است.»
وي افزود: «ما در موضوع تأتر چندين عنوان را مطرح ميكنيم كه يكي از آنها بحث تهيهكنندگي است كه اگر ضرورت حضور اين نقش مورد توجه قرار گيرد، يك اثر بدون دغدغه به مرحله توليد ميرسد و هنرمند به عنوان توليدكننده مورد حمايت قرار ميگيرد.»
شاهآبادي تصريح كرد: «وقتي يك توليدكننده و يك گروه تأتري فكر و دانش خود را از مسائل حاشيهاي رها كند و مسووليت تهيهكننده از دوش و عهده وي برداشته شود، اجراي نمايشها محدود به مجموعه تأتر شهر و سالنهاي حاشيهاي آن نميشود. شناخت و معرفي گروههاي نمايشي در تمام شهرستانها و استفاده از سالنهاي چند منظوره كه از دولت هفتم مطرح شده است، امكان مديريت و ساماندهي گروهها را به معناي واقعي مهيا ميكند.»